fredag 2 oktober 2009

La primera redacción

Rosanita, sabes que tú también eres mi madre.

Si estuviera en casa estaría sentada en las rodillas de mi madre. Todavía lo hago, aunque tenga 19 años. No tan frecuemente como cuando pesaba 30 quilos, está claro que con el peso de dos "Saritas" no dependo de mi madre tanto como hace diez años. He crecido y ahora soy una adulta joven que aventura en España y no creo que vaya volver a mudarme a Ängskavlevägen. He crecido y por eso hay cosas más interesantes de lo que hay en casa, sitios más fantásticos que Knivsta, personas más tentadoras que mamá. Pero mi casa todavía está en Ängskavlevägen 32. Entre visitas en brazos de novios diversos y camas de desconocidos puedo volver a las rodillas de mi madre. Me da besitos en mi nuca y me da sus orejas a mis problemas o motivos de alegría, pero es posible que mi estancia en España vaya a cambiar esto. Quizás me crezca tanto que no quiera ser besada en la nuca por mi madre, que vaya a ser tan independiente que no quiera estar sentada en las rodillas de mi madre. Sin embargo me parece imposible que no quisiera estar sentada en sus rodillas en sentido figurado. Sé que me apoyorá siempre.

Min lärare sa han tyckte mycket om den och med sin röda penna hade han bara markerat några fel, så jag är stolt idag. Nu har jag skypat hem :) Ikväll ska jag och Maria gå ut och äta och sen gå ut och försöka träffa spanjorer för vi borde verkligen öva spanska istället för engelska.

Kram från Sara


Maria sitter bredvid och pratar med sin vän, hon hälsar pussar till sina föräldrar och försöker kanske skriva ett inlägg snart.

Inga kommentarer:

Skicka en kommentar